BELGRAD ORMANI
Belgrad Ormanı, İstanbul’un Avrupa Yakası’nda yer alan ve doğal yapısını büyük ölçüde koruyan geniş bir ormanlık alandır. Tarih boyunca Bizans ve Osmanlı dönemlerinde İstanbul’un başlıca içme suyu kaynağı olarak önemli bir rol oynamıştır. Günümüzde ise doğa yürüyüşleri, koşu ve piknik gibi etkinlikler için tercih edilen popüler bir ormandır. Adını, Kanuni Sultan Süleyman’ın Sırbistan Seferi dönüşünde İstanbul’a getirdiği Belgradlıların yerleştirildiği Belgrad köyünden alır. Ancak zamanla köy halkının su kaynaklarını kirlettiği gerekçesiyle köy, padişah fermanıyla boşaltılmış ve bu durum ormanın korunmasına yönelik ilk resmi adım olmuştur. Orta Avrupa ve Akdeniz iklimleri arasında bir geçiş kuşağında yer alan Belgrad Ormanı, yıl boyunca aldığı bol yağış ve deniz seviyesine yakın konumu sayesinde zengin bir biyolojik çeşitliliğe ev sahipliği yapar.
 
ATATÜRK ARBORETUMU
Arboretum kelime anlamı olarak ağaçların veya bitkilerin yetiştirilmesi ve korunması amacıyla çalışmalar yapılan yer anlamına gelmektedir. Bilimsel araştırmaların yapıldığı, bitki türlerinin gözlemlendiği 1949 yılında İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi profesörü Hayrettin Kayacık tarafından yapılması teklif edilen Atatürk Arboretumu, Belgrad Ormanı’na yakın bir konumdadır. Yaklaşık 296 hektar alana sahip olan arboretumun açılışı Atatürk’ün 100. Doğum yıldönümünde yapılmıştır. Botanik bahçe olan bu arboretumda kartpostallık çeşit çeşit ağaç ve bitki görmeniz mümkün.
 
POLONEZKÖY TABİAT PARKI
Beykoz’da bulunan Polonezköy Tabiat Parkı, 1842 yılında Polonya’nın bağımsızlık mücadelesinin lideri Adam Jerzy Czartoryski'nin teşviği ile kurulmuştur. Köyün adı prense ithafen Adampol (Adamköy) olarak adlandırılmış 1938 yılında Polonezköy olarak adı değiştirilmiştir. 1994’de İstanbul’un ilk tabiat parkı olarak açılan Tabiat Parkı, 2.931,32 hektarlık bir alana sahiptir ve bu özelliğiyle en büyük tabiat parklarından biridir.
 
ANADOLU FENERİ, GARİPÇE VE RUMELİ FENERİ
İstanbul Boğazı’nın kuzeyinde yer alan Anadolu Feneri ve Rumeli Feneri yıllarca hem denizcilerin yolunu aydınlatmış hem de tarihte stratejik öneme sahip noktalarından biri olmuştur. Kırım savaşı sırasında İngiliz ve Fransız gemilerinin Boğaz’ın ve Karadeniz’in girişlerini görebilmeleri için yapımına karar verilen bu iki fener, 15 Mayıs 1856’da Fransızlar tarafından işletilmeye başlanmıştır. 1933’te Fransızlara verilen 100 senelik işletme imtiyazı iptal edilmiş ve tamamen Türklere geçmiştir. Garipçe ise eski bir Rum balıkçı köyü olarak boğazın iki yakasındaki ticaretin ve geçişin izlerini taşır. Bu üç nokta, İstanbul’un denizcilik ve savunma tarihinin canlı tanıkları olmakla kalmaz; aynı zamanda denizle doğanın buluştuğu manzarası, martı sesleri ve kayalıklarıyla ekim rüzgarında İstanbul’da sonbaharı hissedebileceğiniz özel yerlerdendir.